Οι νέοι έλεγχοι αφορούν τις λεγόμενες «έμμεσες τεχνικές προσδιορισμού του πραγματικού εισοδήματος των φορολογουμένων», για τις οποίες όλες οι σχετικές ερμηνευτικές εγκύκλιοι έχουν εκδοθεί και οι οδηγίες έχουν δοθεί στις ελεγκτικές υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών.

Τις τελευταίες ημέρες εκδόθηκαν και οι πρώτες εντολές φορολογικού ελέγχου, κυρίως για φορολογουμένους που έχουν εντοπιστεί σε μία ή περισσότερες λίστες, όπως είναι οι λίστες εμβασμάτων, Λαγκάρντ και μεγαλοκαταθετών.

Η έμμεση τεχνική που κατά κύριο λόγο έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν τα ελεγκτικά κέντρα είναι αυτή των «τραπεζικών καταθέσεων και των δαπανών με μετρητά».

Η τεχνική αυτή σε αντίθεση με ό, τι γίνεται σε έναν τυπικό έλεγχο για την λεγόμενη «αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας» που ξεκινά με το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών του ελεγχόμενου, ξεκινά με την αποστολή σε αυτόν ενός πολυσέλιδου σημειώματος που περιλαμβάνει ερωτήσεις.

Ο ελεγχόμενος καλείται να συγκεντρώσει και να γνωστοποιήσει στους ελεγκτές τα στοιχεία για την κίνηση όλων των τραπεζικών λογαριασμών του από το 2006 έως και το 2016.

Πρόκειται για τα έτη τα οποία με βάση την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, δεν έχουν παραγραφεί.

Επίσης καλείται να απαντήσει σε μια σειρά ερωτημάτων που αφορούν στις δαπάνες και συναλλαγές που έχει πραγματοποιήσει κατά το χρονικό εύρος του ελέγχου.

Ζητούνται μεταξύ άλλων τα στοιχεία για την εξόφληση λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος, καταναλωτικές δαπάνες μέσω πιστωτικών καρτών, δίδακτρα ιδιωτικών σχολείων, συντήρηση αυτοκινήτων, κ.ά.

Παράλληλα δίνεται η δυνατότητα στον ελεγχόμενο να μη συγκεντρώσει ο ίδιος τα στοιχεία, αλλά να το κάνει για λογαριασμό του το ελεγκτικό κέντρο με το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών του αλλά και τη λήψη των στοιχείων των δαπανών του από τις διάφορες εταιρείες που ούτως ή άλλως είναι υποχρεωμένες να τα υποβάλλουν ηλεκτρονικά στη φορολογική διοίκηση.

Με βάση αυτά τα στοιχεία ξεκινά ο έλεγχος που γίνεται ως εξής:

Υπολογίζονται οι καθαρές καταθέσεις που έχει πραγματοποιήσει ο φορολογούμενος στους τραπεζικούς λογαριασμούς του σε κάθε φορολογική χρήση.

Από το ποσό των καθαρών καταθέσεων αφαιρούνται ποσά τα οποία απαλλάσσονται από τη φορολογία όπως είναι οι εκταμιεύσεις δανείων.

Στο ποσό των καθαρών καταθέσεων προστίθενται οι δαπάνες που έχει πραγματοποιήσει ο φορολογούμενος σε μετρητά.

Το ποσό που απομένει συγκρίνεται με το εισόδημα που έχει δηλώσει ο φορολογούμενος στη φορολογική του δήλωση.

Εφόσον προκύψει θετική διαφορά μεταξύ του αθροίσματος των καταθέσεων και δαπανών σε μετρητά με το εισόδημα που δήλωσε ο φορολογούμενος, τότε η διαφορά αυτή θεωρείται «αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας» και επιβάλλεται φόρος με συντελεστή 33%, πρόστιμα και προσαυξήσεις.

Πηγή:enikonomia.gr